Vertaling T.U.
Oerwoud van Peru. Onontdekte wildernis.
Gehuld in mysterie. Tot nu.
Ik moet met mijn mede geografen huis en haard verlaten...
en op weg gaan naar een ontdekkingsreis.
Ik heb alleen de noodzakelijkste dingen bij me.
Mappen, rantsoenen, reisbenodigdheden.
En eindelijk, diep in het kreupelhout, ontdekte ik iets bijzonders.
Een nog niet ontdekte berensoort.
Tijd om er een neer te schieten voor het museum.
Ik dacht dat het afgelopen was. Mijn ticket verlopen.
Maar de beer redde mijn leven.
Hij leidde me door de jungle en liet me zijn wereld zien.
Ik liet hem onze wereld zien.
Dat is een telescoop. Die van opa. Heel voorzichtig.
Dat is zeep. Ik zou het niet eten.
Dit is marmelade.
Je kunt het op toast smeren, of op boterhammen. Of je kunt het drinken.
Heel lekker.
Dit is Londen. Daar kom ik vandaan.
Londen. - Lieve hemel.
Probeer nu, 'pony vastbinden'.
Ik raakte bevriend met de beren.
Ik vernoemde het vrouwtje naar mijn dierbare overleden moeder...
en het mannetje naar een exotische bokser uit Havanna.
Ik moest uiteindelijk weer naar mijn vrouw en dochter terug...
en mijn bevindingen met de wereld delen.
Tot ziens, Lucy. Tot ziens, Pastuzo.
Als jullie ooit in Londen zijn, zal ik jullie allerhartelijkst verwelkomen.
Ik heb zo veel van hen geleerd. Maar geldt dat voor hen ook?
VELE JAREN LATER
Marmelade.
Eindelijk zijn ze rijp.
Tante Lucy, oom Pastuzo, jullie raden nooit wat...
Goedemorgen, tante Lucy. - Goedemorgen, kleine orkaan.
Waarom moet je binnen komen vallen als een natuurramp?
Oom Pastuzo, ze zijn rijp.
Het is marmelade dag.
Marmelade dag.
Kom naar beneden jullie. Je hoeft je niet te haasten.
Doe voorzichtig daarboven.
En geen klauwen op mijn pet. - Komt goed.
Marmelade.
Eén boterham bevat alle vitaminen en mineralen die een beer per dag nodig heeft.
Niet te geloven.
En het recept van jouw tante Lucy is zelfs beter dan die van de ontdekkingsreiziger.
We moeten een pot meenemen voor hem als we naar Londen gaan.
Maak je geen zorgen. We praten al 40 jaar over die reis.
Op een dag, Pastuzo. - Waarom zou je ergens heen willen gaan...
als we op de beste plek ter wereld wonen?
Hemeltje.
Je zou voorzichtig zijn. Geef mijn hoed terug.
Ja, oom. - Het is tijd dat ik wat respect krijg.
Beschamend.
Maar lekker.
Vriendelijk advies voor de buitenlander in Londen.
Les drie. Het is donker en je komt een vreemdeling tegen op straat.
Groet beleefd. - Goedenavond.
Ga verder met het gesprek en praat over het weer.
Wat een rotweer, hè?
Feit. Londenaren kunnen op 107 manieren zeggen dat het regent.
Mag ik de laatste boterham? - Nee, die heb ik nodig.
Een wijze beer heeft altijd een boterham met marmelade in zijn hoed.
Voor noodgevallen.
Volg die simpele regels dan voel je je altijd thuis in Londen.
Tante Lucy? - Aardbeving.
Ga naar de schuilplaats.
Tante Lucy? - Ga door.
Gaat het?
Oom Pastuzo.
Tante Lucy.
Wat moeten we doen?
Verstop je tot je in Londen bent. - Ga jij niet mee?
Ik ben te oud en moe om nog verder te gaan.
Wat ga je dan doen? - Maak je geen zorgen om mij.
Ik zal veilig zijn in het beren bejaardentehuis.
Jij kunt nog niet met pensioen.
Jij moet een nieuw thuis in Londen vinden. - Ik ken daar niemand.
Als ze nu niet van beren houden?
Er was ooit oorlog in het land van de ontdekkingsreiziger.
Duizenden kinderen werden weggestuurd om veiligheidsredenen.
Achtergelaten op treinstations met labels om hun nek.
Onbekende gezinnen namen hen op en hielden van ze alsof ze van hen waren.
Ze hebben vast niet vergeten hoe ze een vreemdeling moeten behandelen.
Pas goed op en denk aan je manieren.
Pas goed op.
Londen.
Manieren.
Goedemorgen. Lekker weertje, niet?
Hoe maakt u het? Ik ben op zoek naar onderdak...
en ik dacht...
Hallo. Sorry.
Weet iemand waar ik onderdak kan vinden?
Iemand?
Passagiers moeten altijd hun bagage bij zich houden.
Achtergelaten bagage zal worden vernietigd.
Hemeltje.
Hallo.
Heb je honger? Ik ook.
Ik heb alleen dit nog over. Dat is voor noodgevallen.
Toe dan maar.
Wat heb ik gedaan? Jullie zijn niet allemaal noodgevallen.
Ga nou weg.
Ik moet er netjes uitzien. - Het is zo saai.
Ik mocht kiezen deze week. Ik ben gek op de Victorian Woods.
We brengen tenminste tijd door met het gezin. - En we hebben veel over wolven geleerd.
Heb jij het naar je zin gehad? - Ja, tot jij in het meer sprong.
Het is maar een zwemvijver, dat hoort zo. - Niet naakt.
Ik had mijn badpak vergeten. - Niet zo springen.
Zeven procent van ongelukken met kinderen begint met springen.
Als ik een astronaut word... - Dat word je niet.
Hij kan worden wat hij maar wil.
Vreemdelingen gevaar. Ogen naar beneden. Daar is een beer.
Waarschijnlijk verkoopt hij iets. - Goedenavond.
Nee, bedankt.
Hemeltje.
Ik heb vast iets verkeerd gedaan.
Hallo, daar.
Hallo.
Wat een hondenweertje, niet?
Mag ik je iets vragen?
Hoor jij niet thuis te zijn? - Ja.
Ik weet nog niet waar ik er één kan vinden. - Waar zijn je ouders?
Die zijn gestorven toen ik klein was. - Daar gaan we.
Ik heb alleen mijn tante nog maar. - Waar is zij?
In het oerwoud van Peru. In het beren bejaardentehuis.
Natuurlijk. - Hoe ben je hier gekomen?
Ik heb me verstopt in een reddingsboot. En heb marmelade gegeten.
Wist je dat beren van marmelade houden? - Ik wist niet eens dat ze konden praten.
LET ALSTUBLIEFT OP DEZE BEER. BEDANKT. - Ik ben een hele zeldzame beer.
Er zijn er niet veel meer van ons over. - Wat ga je nu doen?
Ik ga waarschijnlijk daar in die vuilnisbak slapen.
Zo mag ik het horen. - Papa.
Laten wij hulp voor je regelen. - Ja, alstublieft.
Als u zeker weet dat het geen moeite is. - Natuurlijk niet.
Toch, schat?
Helemaal niet.
Dat smaakt lekker.
Hoe heet je? Hebben beren wel namen?
Natuurlijk. Ik heet...
Sorry?
Juist.
Toe dan. Probeer maar.
Van achter uit je keel.
Mr Brown, dat is heel erg onbeleefd.
Eindelijk.
Wacht op mij. - Iemand krijgt er van langs.
Ze zitten allemaal vol. Hij moet met ons mee.
Absoluut niet. Jonathan, blijf waar je bent.
Het is zo gênant. - Je kunt hem hier niet achterlaten.
Natuurlijk wel. Hij is onze verantwoordelijkheid niet.
Hij is een jonge beer en heeft onze hulp nodig. Het is maar voor één nachtje.
Dan zoeken we de juiste mensen om voor hem te zorgen.
Daar ben je.
Sorry, ik weet eigenlijk niet hoe je heet.
Ik heb een beren naam. Die is nogal moeilijk uit te spreken.
Die is niet rijp. - Wil je liever een Engelse naam?
Een Engelse naam? Welke dan?
Kijk, Henri. Het is perfect.
Wil je hem ketchup noemen? Ketchup de beer?
Paddington.
Sorry.
Dat vind ik leuk. - Paddington, ga je met ons mee naar huis?
Wat voor route heb jij genomen?
Die jonge beer is voor het eerst in Londen. Ik wilde hem een rondleiding geven.
Ik had meer moeten rekenen. - Hou het wisselgeld maar.
Niet zo somber. Misschien gebeurt het nooit.
Heb jij je sleutels, lieverd?
Kom op, Paddington.
Dit is geweldig.
Wisten jullie dat ik dacht dat niemand mij onderdak zou geven.
Dit is geweldig.
Heel erg bedankt. - We verlenen je geen onderdak.
Het is maar voor één nachtje.
Als een jong persoon naar dit land komt trekt hij niet zomaar bij iemand in.
Je hebt een juiste voogd nodig. - Wat is dat?
Die je in huis neemt en op je let.
Zoals u. - Ja, ik denk het wel.
U niet dus. - Dat doen wij niet.
Meestal ken je diegene. - Als je nu niemand kent?
In dat geval zet de overheid je in één of ander tehuis.
Een weeshuis?
Nee, geen weeshuis.
Meer een instelling voor jonge mensen.
Wiens ouders helaas zijn overleden.
INSTITUUT VOOR JONGE ZIELEN WIENS OUDERS ZIJN OVERLEDEN
En de ontdekkingsreiziger dan? - Wie?
De man die ons opzocht in het oerwoud van Peru.
Hij zei dat we altijd welkom waren. - Hoe heet hij? Dan kun je nu gaan.
Ik weet zijn mensennaam niet.
Mijn tante en oom kenden toen niet goed Engels. Nu zouden we hem...
Zo veel ontdekkingsreizigers zijn er niet die naar Peru zijn geweest.
Misschien kunnen we hem vinden? - Zonder naam moet je daar niet op rekenen.
Kom op, jullie. Pyjama’s.
Jonathan, lopen.
Maak je geen zorgen, Paddington. We vinden hem wel.
Bedankt. - We gaan in de encyclopedie kijken.
Of je moet je eerst op willen frissen? - Sorry?
De spullen gebruiken? Dat doen de meeste na een lange reis.
Als de meeste dat doen, dan wil ik dat doen.
Ga de trap op. - Trap.
Die kant op.
Gaat het?
Met Henry Brown. 32 Windsor Gardens.
Ik wil iets toevoegen aan mijn inboedelverzekering.
We hebben vanavond een gast. Een beer.
Ik wil extra dekking hebben voor hem... Ja, een beer.
Nee, een echte.
Ongeveer één meter.
Grizzly? Niet echt.
Ik heb hem alleen 's morgens nog niet gezien.
Hoeveel is dat?
Vanavond gaat het stormen. - Volgens de radio werd het een heldere avond.
De radio. Mijn knieën liegen nooit.
Wat denkt u, Mrs Bird? We hebben een beer gevonden.
Een echte beer uit Peru. - Dat is leuk, schat.
U bent niet erg verrast.
Ik zou verrast zijn als er een magnetron kwam.
Er is zeker een nieuwe vuilnisbak nodig.
Bedankt dat u wilt wachten. Uw telefoontje is belangrijk voor ons.
Waar gaat het slapen. - Niet in mijn kamer.
Hij is een hij. - Tony is een hij.
Hou je mond. - Tony wil vast liever een stapelbed.
Wie is Tony? - Ik waarschuw je.
Een jongen waar ze verliefd op is. - Echt waar, schat?
Niet waar. - Wanneer krijg ik hem te zien? Lieverd?
Hij kan wel in mijn kamer slapen. - De beer slaapt bij niemand.
Hij gaat naar zolder en iedereen doet zijn deur op slot.
Ik kan niets vinden over een ontdekkingsreiziger in Peru.
Natuurlijk niet. Hij verzint alles.
Het is gewoon een zielig verhaaltje.
Dat is niet eerlijk. - Ja wel, je hebt een beer meegenomen.
Het is zo gênant. - Jij had hetzelfde gedaan...
we lijken meer op elkaar dan je denkt.
Wat doet u? - De storm komt eraan.
U en uw knieën. Het gaat echt niet binnenshuis regenen, Mrs Bird.
Nee, toch. - Daar is ze.
Bent u daar, Mr Brown? - Dat klinkt prima.
Niet de voorwaarden opsturen. Het moet meteen afgesloten worden.
Zet me niet weer in de wacht.
Paddington, wat is daar aan de hand?
Niets. Ik heb een probleempje met de spullen.
Mooi weer voor de eendjes.
Dat was fantastisch.
Lieve Tante Lucy. Ik ben in Londen aangekomen.
En tot nu toe heeft het geregend, gegoten, gemotregend en gehoosd.
En ik mis je.
Londen is niet zo als we het ons voorgesteld hadden.
Bijna niemand zegt gedag of draagt een hoed.
Je kunt niet zo op het station verschijnen en onderdak vinden.
Het is moeilijk te zien waar een beer thuishoort in zo'n vreemde, koude stad.
Gelukkig heb ik de Browns ontmoet. Ik mag op hun zolder slapen.
Ze hebben een prachtig huis, maar ik mag er niet blijven.
Dat beest gaat meteen naar de autoriteiten. - En de ontdekkingsreiziger dan?
Die is er niet. Ik breng dit gezin niet in gevaar...
terwijl jij als een kip zonder kop rondrent.
Morgenochtend gaat die beer eruit. - De Browns zijn een vreemde stam.
Mr Brown is een risico analist.
Hij zegt dat door een beer in huis de kans op een ramp...
met 4.000 procent stijgt.
Mrs Brown illustreert avonturenverhalen.
Haar nieuwste verhaal gaat over oude tunnels en riolen onder Londen.
Ze zegt dat ze vastzit omdat ze niet weet hoe haar held eruitziet.
Haar dochter Judy heeft allerlei bijnamen.
Zoals 'sterretje en kokosnoot'. - Suikerboontje, hallo, lieverd.
Ik ga morgenavond naar het riool. Ga je met me mee?
Je zou die Tony mee kunnen nemen.
Waarom zou ik iemand mee naar dat toilet willen nemen?
Het is een onderaards labyrint waardoor je overal in de stad kunt komen.
Het is raar, stinkt en het is gênant. - Goed punt.
Judy heeft een erge ziekte. 'Zich schamen'.
Ze gaat om met een jongen, Tony, maar wil hem niet mee naar huis nemen.
Wanneer kan ik bij jou thuis komen? - Dat gaat nooit gebeuren.
Ze leert Chinees.
Kunt u me de weg wijzen naar het industriegebied?
Zodat ze weg kan lopen en een klein zaakje kan beginnen.
Ik ben beschuldigd van handel met voorkennis.
Ik heb een advocaat nodig.
Als Jonathan groot is, wil hij een astronaut worden.
Vorig jaar heeft hij een paar raketlaarzen gekocht.
Drie, twee, één.
En mag nu alleen spelen met veilig educatief speelgoed binnenshuis.
Van vroeger.
Er woont een oud familielid bij hen. Mrs Bird.
Haar man zat bij de marine. Ze wil alles nog brandschoon hebben.
Morgen brengen ze me naar de autoriteiten. Die brengen me ergens heen dat geen weeshuis is.
Maar niet klinkt als het soort onderdak waar wij op gehoopt hadden.
Kun je niet slapen?
Ik ook niet.
Ik wou dat we de ontdekkingsreiziger konden vinden.
Ik weet het, Paddington.
Ik heb overal gezocht maar ik kan niets vinden over een Engelse expeditie naar Peru.
Er was echt een ontdekkingsreiziger, Mrs Brown.
Hij gaf mijn oom deze hoed. - Was die van de ontdekkingsreiziger?
Waarom?
Een vriend van mij heeft een antiekwinkel.
Hij weet alles van oude dingen, zoals jouw hoed.
Misschien kan hij ons helpen om jouw ontdekkingsreiziger te vinden.
Dat zou geweldig zijn. Maar zei Mr Brown niet...
Maak je geen zorgen over Mr Brown. Wat hem betreft gaan we naar de autoriteiten.
Ik kijk niet toe, als we misschien een goed onderdak voor je kunnen vinden.
Ga nu maar slapen.
Morgen gaan we de ontdekkingsreiziger zoeken. Liefs van Paddington.
P.S., zo heet ik nu.
Goedenavond, Ronald. - Mevrouw de directeur.
Nog een pakketje uit de haven?
Breng maar binnen.
Jij wordt een geweldige aanwinst voor mijn collectie.
Bent u niet bang dat de mensen vragen gaan stellen?
Helemaal niet. Wat die bomenknuffelaars betreft...
zou ik nooit arme weerloze dieren opzetten.
Het is niet genoeg voor mij te zorgen voor die stoffige oude collectie.
Ik moet mijn eigen exemplaren hebben.
Er was een vreemd beest bij de haven.
Ik deed mijn ronde, zoals gewoonlijk en toen zag ik iets plakkerigs op het dek.
Volgens mij waren het pootafdrukken.
Wat het ook was, heeft zichzelf verstopt in de reddingsboot.
Die heeft er vanaf Peru ingezeten.
Heeft blijkbaar niets anders gegeten dan marmelade.
Zei jij marmelade?
Wat is er met hem gebeurd? - Hij ontsnapte in een busje.
Ik heb hem gevolgd tot Paddington Station. Toen verdween hij.
Sorry. Dat wezen betekent veel voor mij.
Waarom? Is het een bedreigde diersoort?
Nu wel.
Ik weet dat jullie van marmelade houden, maar dit is mijn boterham.
U gebruikt die oorborstels toch niet om uw mond schoon te maken?
Vreemde gewoonte. Goedemorgen.
Geweldig. - Jonathan, als je het maar laat.
34 procent van de ongelukken voor het ontbijt komt door leuningen.
Maar Paddington... - Het maakt niet uit wat Paddington doet.
Al mijn badkamerspullen zijn stuk.
Ik vond al die chemicaliën toch nooit fijn.
Die zijn vreselijk voor je huid.
Morgen, Judy.
Waarom is dat zo saai en irritant? - Voor je eigen bestwil, Jonathan.
Wees aardig, lieverd. - Ik wilde alleen mijn gezicht wassen.
Beter?
Kom op jullie twee. Jullie komen zo te laat op school.
Beetje een gekkenhuis gisteravond, niet, Brown?
Hallo, Mr Curry. Het spijt me als u last van ons had.
Goedemorgen. Volgens mij had ik het genoegen nog niet.
Mr Curry, dit is Paddington. - Hij is een beer.
Dat zie ik. Hij is ver van huis.
Ik kom uit het oerwoud van Peru. - Geen zorgen, Mr Curry. Hij gaat weg.
Maar goed ook. Ik wil niet wakker worden gehouden door jullie muziek.
Vertel niets op school over Paddington. - Waarom niet?
Iedereen vindt ons al raar genoeg zonder een beer.
Hallo, daar.
Let op. Er zijn dieven, moordenaars en zakkenrollers op elk perron.
Volg ons en doe wat je verteld wordt.
Bedankt, agent.
Over de autoriteiten...
ik heb een routebeschrijving uitgeprint...
Bedankt, schat. Precies waar ik heenga.
Waar is Paddington? - Wat?
VOORZICHTIG MET KINDEREN HONDEN MOETEN GEDRAGEN WORDEN
AAN DE RECHTERKANT STAAN
Hier. - Ik kom er aan.
Die is van mij. Bedankt.
Die is van u neem ik aan.
Het is niet ver naar de antiekwinkel van mijn vriend.
Laten we gaan lopen.
Mrs Brown, kom binnen. U bent vast Mr Gruber.
Jij bent vast de jonge man met die bijzondere hoed.
Net op tijd voor de elf uur hapjes.
Het arriveert elke ochtend om elf uur. En brengt verlossing.
Net als de trein die ik vroeger nam.
Echt? - Er waren een hoop problemen in mijn land.
Dus mijn ouders stuurden mij helemaal naar Europa.
Ik was niet veel ouder dan jij nu bent.
Was het moeilijk om onderdak te vinden?
Een tante nam me in huis.
Maar ik leerde al snel waarom je een dak boven je hoofd moest hebben.
Mijn lichaam reisde snel, maar mijn hart deed er iets langer over.
Nu wil ik jouw hoed bekijken.
Bedankt. - Een ongewone kleur.
Het is moeilijk te zeggen wat er echt van is en wat...
Marmelade?
Mijn oom bewaarde altijd een boterham met marmelade in zijn hoed.
Voor noodgevallen. - Je neemt me in de maling.
Wat een geweldig idee.
Hallo.
Wacht even.
Die meneer liet zijn portemonnee vallen.
Kijk uit. - Stop.
Kom terug.
Wat doet hij?
Sorry. Ik moet erdoor. Ik probeer zijn eigendom terug te geven.
Het is een kleine politie beer.
Wat doe je?
Ga weg. Laat mijn hond met rust.
Agent in nood. Dringend assistentie.
Houd over 90 meter links aan.
Ik heb uw portemonnee.
Dit is eigenlijk wel leuk.
Winter's Tale de beroemdste...
Paddington.
U liet uw portemonnee vallen.
U heeft er nogal wat. - Dat heeft hij zeker.
Nee, jullie begrijpen het niet. Ik wilde hem zijn eigendom teruggeven.
Hallo, Judy.
Ken je die beer? - Hij is geweldig.
Ja, hij heet Paddington. - Bedankt.
Bedankt. - Je bent een held.
Iedere beer zou dat gedaan hebben.
Ik kan je niet genoeg bedanken Hij stal al wekenlang hier in de buurt.
Hij was buitengewoon. - En ik mocht naar zijn hoed kijken.
Dit is geen gewone hoed.
Volgens dit merk is hij gemaakt voor een lid van de Geografen Gilde.
Wat is dat? - Een oude ontdekkingsreizigers club.
Ga er morgenochtend heen en als het geluk je toelacht...
kunnen ze je vast zeggen voor wie deze gemaakt is.
Proteïne. - Een biscuitje?
0,5 gram. - Koolhydraten.
Het biscuitje. - Is 7,7 gram.
Natrium. - Nu deze.
Er zit een spoortje in van...
Dat is hem.
Na al die jaren. Dat is hem echt.
Ik ga je opzetten.
Eén nacht had je gezegd. - Ik weet het.
Je beloofde hem naar de autoriteiten te brengen. - Ik heb dat nooit beloofd.
Je deed wel erg alsof. - Ik weet het.
Hij vertelde wel de waarheid. Er is echt een ontdekkingsreiziger.
Wat doe je? - Dat is mijn 'wegkijk' gezicht.
Je zucht. - Dat klopt.
We moeten hem alleen naar de Geografen Gilde... - Hou op.
We hebben genoeg voor die beer gedaan. Ik neem nu de leiding.
Jij neemt nu de leiding. - Paddington is een gevaar voor de familie.
Jonathan is onverantwoordelijk genoeg...
zonder dat er een wild dier bij betrokken is.
Heb je de krant gezien?
Je bent pas een dag in Londen en nu al beroemd.
Het spijt me dat ik niet zo aardig was.
Het is een nieuwe school. Ik wilde niet dat ze zouden denken dat ik raar was.
Ik begrijp het, Judy. Het is niet makkelijk een nieuweling te zijn.
Dat klopt. - Ik moet op mijn kinderen passen.
Dingen kunnen anders zijn dan je je voorstelt. - Papa is altijd saai en irritant geweest.
Je vader is anders dan je denkt. - Hoe dan?
Toen ik hem voor het eerst zag was hij een heel andere man.
Goed zo, meisje.
Niet met vreemden uitgaan. - Echt niet.
Een man kan rare dingen doen als hij een vader wordt.
Voorzichtig. Er is een baby. Ga achteruit.
Er komt een baby langs. Hou die bloemen weg. Hij is te jong voor pollen.
Waar is de fiets, schat? - Dit is onze nieuwe auto.
Wat is hij beige. - Het is een kalme, neutrale kleur.
Wil je hem pakken? - Je vader houdt heel veel van jou.
Geef hem een kans. Je zult nog verrast worden.
Misschien moeten jij en papa overnieuw beginnen.
Ik heb vast geen goeie eerste indruk gemaakt.
Vat dit niet verkeerd op. Als we je nu wat meer toonbaarder maken.
Wacht even. Je hebt het toch niet over...
de spullen.
Zo erg is het toch niet? - Dat is het wel.
Het regent al genoeg in de stad zonder een douche in huis.
We zijn nu ouders. We moeten onze kinderen beschermen.
Dat doen we ook. - Ze schreeuwen.
Ze lachen, schat.
Warme wind. Te warme wind. Maar ik vind het lekker.
Ik hoop dat ik er nu niet raar uitzie na dat alles.
Te veel? - Te veel.
Geef me alsjeblieft een borstel.
Daar is het. - Een kleine jas.
Die is van mij geweest. - Lang daarvoor was hij van mij.
Is dat zo, Mr Brown? - Die had hij op zijn eerste schooldag aan.
Hij is prachtig. Houten knopen.
En die boterhammenvakken zijn een uitstekend idee.
Hij staat je erg goed.
Ik had nooit gedacht dat ik een mensen jas mooi zou vinden...
Nu hoor je bij het gezin.
Je brengt Paddington toch niet naar de autoriteiten?
U gaat de Geografen Gilde toch proberen?
We zullen kijken of ze iets weten.
Maar als het op niets uitloopt... - Dat gebeurt vast niet.
Heel erg bedankt, Mr Brown.
U krijgt vast veel rare klanten.
Je weet niet half, schat. Bisschoppen, goochelaars...
beren, slangenmensen. - Zei u beren?
Ja, gisteravond.
Wat fascinerend. Weet u nog waar u hem naartoe hebt gebracht?
Dat kan ik je niet vertellen. - Waarom niet?
Dat mag niet volgens de taxi code.
Wat? - De taxi code.
Dat is een eed van vertrouwelijkheid.
Zoals dokters, priesters... Dat begrijp je toch wel?
Natuurlijk.
Ik vertel je iets over mijn code.
Als iemand me niet geeft wat ik hebben wil, dan verwijder ik hun lichaamsdelen.
Ik begin met het neushaar.
Dan ga ik door met iets sappigers.
Dat is mijn code. Daar hou ik me altijd aan.
Hou jij je er altijd aan? - Het is niet echt een code.
Het is een aanbeveling, maar niet bindend.
Vertel me dan waar jij de beer hebt heengebracht.
Windsor Gardens. - Bedankt.
Niet die kant op, maar naar het noorden.
Tot ziens, Paddington. - Tot ziens, Jonathan.
Succes. - Dank je.
Fijne dag.
Ik vind dat stokbrood heerlijk, Mrs Bird.
Kan ik je helpen? - Momentje.
Je bent al 47 minuten binnen. Of het is een lang telefoongesprek...
of je plaatst illegaal advertentie materiaal in een publieke telefooncel.
Het spijt me heel erg.
Geen probleem, mevrouw.
Sorry als ik u gestoord heb. Ik hou alles in de gaten.
Er hangen een paar ongure figuren rond.
Laten we dit afhandelen.
Ze hebben een beer. Een heel onaangenaam wezen.
Ik ben eigenlijk hier voor die beer.
Welkom bij de Geografen Gilde, leden.
Nee, maar we zoeken wel één van uw leden. - De naam?
Die kennen we niet, maar hij ging op een ontdekkingsreis naar het oerwoud van Peru.
We zijn nog nooit naar Peru geweest. - Wat?
Dat moet wel. - Ik zie dat u het erg druk hebt...
misschien kunnen we zelf kijken? - Er zijn twee miljoen brieven, dagboeken...
en artefacten is ons archief. Heel zorgvuldig gearchiveerd.
Dat blijft niet zo als een vreemdeling en zijn beer er in rond gaat snuffelen.
Ik moet u vragen om te vertrekken.
Kom op maar, Paddington.
Hier, Mr Brown. - Wat doe je?
We moeten dat archief bekijken. - Vat dit niet verkeerd op.
Weet je zeker dat er een ontdekkingsreiziger was?
Heb je die hoed niet gewoon gevonden en iets verzonnen?
Waarom kijk je me zo aan?
Het is warm. Waarom voel ik me zo... - Onbehaaglijk.
Zwak, misselijk. - Dat heet 'erg staren'.
Mijn tante zei dat ik dat moest doen als mensen hun manieren vergaten.
U kunt me vertrouwen. Er was echt een ontdekkingsreiziger.
Als we hem kunnen vinden, geeft hij me vast onderdak.
Echt onderdak. Zoals dat van u.
Ik heb een idee. Maar ik heb uw hulp nodig.
Dit gaat nooit lukken. - Natuurlijk wel.
U ziet er erg mooi uit. - Dat zeggen ze in de gevangenis ook.
Morgen. - Hallo daar.
Wacht eens.
Jou heb ik niet eerder gezien. - Nee, dat klopt.
Ik ben nieuw.
Mooie dag, hè?
Ongewoon heet. - Net als jij.
Schiet op maar.
Oerwoud van Peru.
200 Hits. Ik wist dat ze iets verborgen.
Wat is het? - Gegevens vernietigd.
We moeten de anderen bekijken. - Nieuw meisje.
Is er een probleem?
Ik vergat je pas te controleren. - Mijn pas.
Het is een oude foto. - Je was vast altijd een stuk.
Zoeken.
Je bent nogal veranderd. - Ik ben erg afgevallen.
Zeg dat wel.
En de...
Dat is gelaserd.
En je hebt weer een arm.
Dat is een prothese.
Je voelt echt niets.
Wonderbaarlijk.
Ik moet naar het toilet. Tot zo.
Mr Brown, ik heb iets gevonden. - Geweldig.
Leg deze terug en dan gaan we weg.
Mr Brown.
Het systeem zit verstopt. - Een stokbrood volgens mij.
Is dat pindakaas? - Twee sinaasappels...
Marmelade.
Hou die sexy vrouw tegen.
U heeft een prachtig huis. - Ik woon hier al mijn hele leven.
Ik heb dit van mijn moeder geërfd. Een hele afstandelijke vrouw.
U bent zo'n steunpilaar voor de buurt...
ik begrijp waarom u ondersteboven bent door dat beest hiernaast.
Ik moet vast dankbaar zijn dat het maar één beer is.
Het begint altijd met eentje.
De straat krioelt er straks van.
Groente vol met haar.
Vuilnisbakken die naar oude vrouwtjes worden gegooid...
avonden lang picknicks.
Wat kunnen we doen? - Ik heb connecties.
Als ik de beer te pakken kan krijgen kan ik hem naar zijn juiste plek brengen...
zonder dat er vragen gesteld worden.
Echt? - Alleen lukt me dat niet.
Een sterke, bekwame man moet me helpen. - Ik?
Als ik rond snuffel gaan mensen vragen stellen.
U kunt hem toch in de gaten houden? Voor mij?
Natuurlijk. - Perfect.
U doet dat, en zodra hij alleen is slaan we toe.
Speel maar af, Mr Gruber. - Heb je echt ingebroken?
Dat klopt. - Je bent heel dapper.
Er is een tijd om saai en irritant te zijn, en er is een tijd om een man te zijn.
Mr Brown verkleedde zich als een dame en iemand stak naalden in hem.
Het begint. Dat maakt niet uit.
In een jurk. - Het leek op een jurk.
Meer een housecoat. Zeer bevrijdend eigenlijk.
Het oerwoud van Peru. Een onontdekte wildernis.
Gehuld in mysterie. Tot nu.
Kom je daar vandaan? Dat is ongelooflijk.
Tot ziens, Lucy. Tot ziens, Pastuzo.
Als jullie ooit in Londen zijn, zal ik jullie allerhartelijkst verwelkomen.
Ik heb zoveel van hen geleerd. Maar geldt dat voor hun ook?
Montgomery Clyde.
Lieve tante Lucy, je raadt het nooit.
Vandaag zag ik de film van de ontdekkingsreiziger...
van het oerwoud van Peru. Ik mis ons oude thuis.
Ik begin het leven in Londen wel te begrijpen.
De Browns zijn een eigenaardige stam, maar ik mag ze wel.
Zoals Mr Brown zijn schrijfbenodigdheden klaarlegt.
De vreemde voorwerpen die Mrs Brown in haar handtas vindt.
Mrs Bird heeft een stofzuiger voor elke gelegenheid.
Judy kent elke taal. Zelfs 'Beers'.
Geweldige uitspraak.
En Jonathan kan bijna alles maken.
Hij maakt gebruik van het oude speelgoed van Mr Brown.
Dit is geweldig.
Het is heel raar. Straks vind ik de ontdekkingsreiziger...
maar eigenlijk begin ik me hier thuis te voelen.
Hier staan de namen en adressen in van alle mensen in Londen.
Als we alle M's nakijken vinden we jouw ontdekkingsreiziger wel.
Bedankt, Mrs Brown. - Opschieten.
Ik ga kijken of ik iets in de bibliotheek kan vinden.
Ik ga met je mee. Ik moet de marmelade voorraad aanvullen.
Moet er niet iemand bij Paddington blijven?
Het is maar een paar uurtjes. - Geen zorgen, Mr Brown...
ik kan wel voor mezelf zorgen.
Pas goed op.
Met Fears Eagle. Mr Curry.
Ik dacht dat we bijnamen moesten gebruiken.
Ja, natuurlijk. Heeft u iets te melden?
Eagle. - Dat klopt.
De harige man is alleen thuis. - Ik kom eraan.
Hallo, snoes. - Ik moet naar het dak.
Misschien wilt u daarna iets met me eten.
Ik heb boterhammen met vlees en augurken.
Dat klinkt heerlijk. - Het dak, Mr Curry.
M. Clyde. Hemeltje.
Ik kom eraan.
Kom op, beer.
Ik lijk wel een standbeeld. - Kom op, kleine beer.
Olifant.
Verberg je.
Ik kom er aan, mop.
Het was mijn schuld niet. - Wie was er nog meer in huis?
De voordeur zat nog op slot. - Een olifant.
Het had het hoofd van een olifant en het lichaam van een slang.
Het probeerde me neer te schieten. - Heb jij zout water gedronken?
Vertel ons wat er echt gebeurd is. We worden niet kwaad.
Jij misschien niet. - U moet me geloven.
Tegen u zou ik nooit liegen.
Dat was de laatste druppel. - Het was een ongeluk.
De kinderen hadden...
Paddington is het beste wat hen overkomen is.
Ze zijn gelukkig. - En als ze nu niet veilig zijn?
Hij brengt hen in gevaar. Ze moeten onze eerste prioriteit zijn.
Dat zijn ze ook.
Het ergste is dat hij ons de waarheid niet wil zeggen.
Hoe kan hij bij ons wonen als we hem niet kunnen vertrouwen.
Ik weet het niet, Henry. - We moeten de feiten onder ogen zien.
Een beer hoort niet thuis in dit huis.
Ik denk dat je gelijk hebt. Misschien moet hij wel weg.
Maak dat je wegkomt.
Lieve Browns. Bedankt dat ik mocht logeren bij jullie.
Jullie zijn een geweldige familie.
Het spijt me van de overstroming en de brand.
En het ongeluk bij de Geografen Gilde.
Ik hoop dat...
nu ik weg ben, het wat rustiger wordt.
Groeten van Paddington.
Moeten we hem gaan zoeken? - Zo is het beter.
Hij hoorde hier niet echt thuis. - Hoe kun je dat zeggen?
Ik ga naar mijn kamer.
Waar ga jij heen? - Ik moet weten of alles goed met hem is.
U begrijpt het nog steeds niet, hè?
Deze familie had die beer net zo hard nodig als jullie hem.
Ik heb gezegd wat ik wilde zeggen.
Sorry, ik ben op zoek naar Montgomery Clyde. - Ik ben Morgan Clyde.
Dank u. - Hij is ongeveer één meter lang.
Hij heeft een rode hoed op en een jas aan.
En hij is een beer.
Er zijn niet veel aanwijzingen.
Echt niet? - Montgomery Clyde?
Marjorie Clyde, schat.
Nog steeds geen nieuws.
Mocht je geïnteresseerd zijn.
Wie is daar? - Ik ben op zoek naar Montgomery Clyde.
Nooit van gehoord. - Dat moet wel. U bent de laatste.
Ga maar weg.
Als je ooit in Londen bent, dan zal ik je allerhartelijkst verwelkomen.
Ik ben op zoek naar Montgomery Clyde.
Dat is mijn vader.
De ontdekkingsreiziger Montgomery Clyde?
Dat klopt. Kom naar binnen uit de kou. Ik kom zo naar beneden.
Bedankt.
Is kapitein Clyde thuis? - Ik ben bang van niet.
Mijn vader is dood.
Hemeltje.
Wat wilde je van hem? - Hij zei eens tegen mijn tante...
dat als we in Londen zouden zijn, we welkom waren.
Ik denk dat ik gehoopt had dat hij me onderdak zou verlenen.
Dan kan ik doen. - Kunt u dat?
Natuurlijk.
Zo'n lieflijk wezen als jij moet niet op straat rondzwalken.
Jij behoort op een speciale plek.
En ik weet waar.
Kom op. Tijd om een ritje te maken.
Mr Curry, wat wilt u?
Deze zaten vastgebonden aan een lantarenpaal en ik vond dat zonde.
Charmant. Excuseer me.
Waar gaat u heen?
Dat zijn uw zaken niet.
Er zit een beer binnen. - En?
Ik dacht dat u hem naar Peru zou sturen.
Ik zei dat ik hem zou sturen naar waar hij thuishoort.
In zijn geval is dat het Natuurhistorisch Museum.
Dat is barbaars, mop. - Mr Curry, ik ben uw 'mop' niet.
Nooit geweest ook. Neem die lelijke bloemen mee en ga weg.
Schiet op.
Goedenavond. Dit is een anoniem telefoontje.
Hallo, Mr Curry. - Ik ben Mr Curry niet, maar...
Mr Murry. Ik heb nieuws.
Omtrent de beer.
Wat bedoelt u? - Wie is dat, Henry?
Mr Curry met een rare stem. Hij zegt dat Paddington ontvoerd is.
Welkom in je nieuwe thuis, beer.
Dit is de kathedraal van de wetenschap.
Iedere grote ontdekkingsreiziger heeft bijgedragen aan zijn glorie.
Charles Darwin bracht de grote stier mee van de Galapos.
Kapitein Scott een pinguïn uit Antarctica.
Kapitein Coock een kangoeroe uit Australië.
Elke man in onsterfelijk geworden door zijn vondsten.
Maar zie jij iets van mijn vader?
Toen hij jouw dierbare soort ontmoette weigerde hij er één mee terug te nemen.
Geen exemplaar.
Heren, dat waren geen domme beesten.
Ze waren intelligent en beschaafd.
Ze spraken geen Engels.
Speelden ze cricket? - Dronken ze thee?
Kruiswoordraadsels?
Je hebt een raar idee van beschaving. - Vertel ons hun locatie.
Dan sturen we een echte ontdekkingsreiziger voor een exemplaar.
Nooit.
Je laat me geen keuze. Deze expeditie komt niet in de boeken.
Montgomery Clyde...
ik ontneem je het lidmaatschap van deze Gilde.
Geografen draai je om.
Hij had rijk en beroemd kunnen zijn. Maar gooide het allemaal weg.
En opende en kinderboerderij.
Het geluk van een paar harige wezens boven zijn eigen vlees en bloed.
Ik zwoor dat ik het werk van mijn vader op een dag af zou maken.
En nu is die dag eindelijk gekomen.
Dat klopt. Ik ga je opzetten, beer.
Ik zie hem. We moeten opschieten.
Hoe komen we binnen? Het is afgesloten als een fort.
Het riool. Die liep toch onder de hele stad door?
Briljant.
Bewaking. - Alles goed, schat?
Wilt u een oude vrouw helpen? Ik heb mijn bus gemist.
Kom maar binnen. - Dank u wel.
U bent erg aardig.
Hij is afgesloten aan de andere kant. - Laat maar aan mij over.
Dat is mijn oude scheikundeset. - Kaliumnitraat en Sulfa...
dat spul is dodelijk, papa.
Wat dacht je van een drankje?
Niet als ik dienst heb.
Te sterk voor je, hè?
Eentje dan.
Drie, twee, één.
Jonathan, dat is 50.000 watt. - Ik weet wat ik doe.
Toe maar.
Drinken.
Nog één. Ik was nog niet klaar.
Hij zit op slot. Wat moeten we nu doen?
Ik weet het.
Henry, niet doen. - Doe het, papa.
Iemand moet het doen.
En die iemand ben ik.
Mijn held.
Dit is waanzinnig. - Mijn vader is geweldig.
Dat is hij zeker.
Ik geef het op. Ik moet weer aan het werk.
Wacht.
Waar is je vechtlust?
Papa.
Bedankt. Brave hond.
Paddington, ik ben hier.
Bent u dat, God?
U klinkt heel erg als Mr Brown. - Het is Mr Brown.
Mr Brown, wat doet u daar buiten? - We komen je redden.
Echt waar? - Mr Curry heeft alles uitgelegd.
Het spijt me zo dat ik je niet geloofde.
Sabotage.
Paddington, ga daar weg.
Beer.
Geef het op, beer.
Er is geen uitweg.
Waar is Paddington? - Ik weet het niet.
Ik hoor iets. - Dat zijn gewoon de buizen.
Dat zijn geen buizen, maar beers.
Hij gaat naar het dak. Kom op.
We hebben je. - Bedankt.
Wegwezen. - Niet zo snel.
Kom op. Geef de beer hier.
Nee, dat doen we niet. - Mrs Brown.
Hij is familie. - Jullie zijn niet eens hetzelfde soort.
Dat is waar.
Toen ik Paddington voor het eerst had ontmoet, wilde ik niets met hem te maken hebben.
Maar mijn geweldige vrouw opende haar hart voor hem.
En mijn prachtige kinderen ook. En ik nu ook.
Het maakt niet uit dat hij van de andere kant van de wereld komt.
Of dat hij een ander soort is. Of dat hij een rare marmelade hoed heeft.
Wij houden van Paddington en dat maakt hem familie.
En familie blijft bij elkaar. Dus als jij hem wil hebben...
dan zul je ons allemaal moet nemen.
Als ik allemaal zeg... - Ik heb nog nooit een mens opgezet...
Wacht.
Dat hoeft u niet te doen.
Goed zo. Kom maar.
Mag ik nog een laatste verzoek doen?
Wat dan? - Ik wil graag een boterham.
Er zit er één in mijn hoed. - Toe dan maar.
Bedankt.
Leuk geprobeerd, beer.
Dat is groots. - Mrs Bird?
Kan iemand mij helpen?
Hou je klep.
U heeft me gered.
Ik ben thuis. - Hallo, Mr Brown.
Wat is er aan de hand? - Wat een leuke verrassing.
Ik had je niet zo vroeg thuis verwacht.
Kijk dit nu eens.
Hallo, allemaal. Hallo, grote vent.
Wat ben je aan het koken? - Marmelade. Proef maar eens.
Heerlijk.
In één boterham zitten alle vitaminen en mineralen die een beer per dag nodig heeft.
Ik hoef dus geen groenten te eten? - Voor een beer, niet voor een jongen.
Bedankt, Judy. - Heeft iemand...
Bedankt, Mrs Bird.
Alle mensen zouden een marmelade dag moeten hebben.
En een beer. - Een beer zeker.
Thuis.
Lieve tante Lucy. Het spijt me dat ik niet eerder heb geschreven.
Er is zoveel gebeurd. Ik heb zelfs de dochter van de ontdekkingsreiziger ontmoet.
Maar zij probeerde me op te zetten. Mrs Bird gooide haar van het dak.
Volgens de rechter had de gevangenis geen nut voor haar.
In plaats daarvan kreeg ze een taakstraf.
Alles, maar dat niet.
Bij de kinderboerderij.
Schiet op, stinkdier. - Dat ben ik niet.
In Windsor Gardens is het leven heel anders.
Volgens Mrs Bird is dat omdat de dingen eindelijk rechtgezet zijn.
Het heeft een geweldig effect op haar knieën.
Judy vindt het niet meer gênant.
Mrs Brown mag Tony zelfs zien.
Je mag niets zeggen. - Natuurlijk niet.
Je mag me niet aanraken. - Ik zal niemand aanraken.
En je gaat niet huilen.
Mijn hart breekt nu. De rozen zien er heel anders uit vanavond.
Mama, dit is Tony. - Welkom bij het gezin.
Mama. - Sorry.
Ik huil niet.
Het spijt me van haar. - Ze is raar.
Dat zijn we allemaal.
Thee? Nee?
En Mr Brown helpt Jonathan een enorme raket te maken.
Weet je dit zeker, papa? - Als dit in een baan rond de aarde moet gaan...
hebben we alle nitroglycerine nodig.
Hoewel Jonathan zich zorgen maakt om zijn vaders roekeloosheid.
Houston we hebben misschien een probleem. - Duiken.
Volgens Mrs Brown is iedereen anders in Londen.
Maar dat bekent dat iedereen er tussen kan passen.
Volgens mij heeft ze gelijk. Hoewel ik niet op iedereen lijk...
voel ik me echt wel thuis.
Ik zal nooit zo als andere mensen zijn. Maar dat geeft niet.
Omdat ik een beer ben. Een beer die Paddington heet.
Kom op, Paddington.
Vertaling T.U.